Resztki przeciwstraży kleszczowych
Image
Image
Image
Image
Image
Image

Lokalizacja:
od ul. Jagiellońskiej, pomiędzy ul. Mickiewicza i ul. Żwirki i Wigury, aż do Parku Miejskiego

Historia
Przeciwstraż Kleszczowa to jedne ze starszych rozległych fortyfikacji zewnętrznych zbudowane w latach 1742-45. Ich zadaniem było wzmacnianie  i pogłębianie obrony dawnego austriackiego bastionowego pasma obwarowań miasta. Do dnia dzisiejszego obecnie zachowało się bardzo  mało śladów obwarowań.

Opis
Obwarowania składały się z trzech pierścieni:

-Pierwszy pierścień przeciwstraży , zbudowany został na miejscu dawnej drogi ukrytej.
  W jego skład wchodziły raweliny osłaniających kurtyny i przeciwstraże  przed bastionami. Całość tworzyła  ciągłe pasmo osłonięte fosą środkową.

-Drugi pierścień złożony z pasma przeciwstraży kleszczowych, wzmocniony redanami i lunetami, osłonięty był fosą zewnętrzną. Mniejszy odcinek podobnego pasma kleszczowego, tzw. Dzieło Koronowe, osłaniał przedpole bramy Wrocławskiej. Do naszych czasów przetrwały tylko resztki zdeformowanych kleszczy zewnętrznych, zlokalizowane wzdłuż dawnej fosy od strony południowej, oraz resztki dwóch fleszy: Prudnickiej i Bialskiej.
Flesza Prudnicka ma postać rozwartego w narysie , otwartego od tyłu dwuramiennika wałów oskarpowanych cegłą i kamieniem. Flesza Bialska w postaci ostrego w narysie, zamkniętego od tyłu murem szyjowym, dwuramiennika wałów oskarpowanych cegłą.

-Trzeci pierścień , to droga ukryta z placami broni i samodzielnymi fleszami, szczególnie rozbudowana od strony wschodniej i południowej.