Obwałowanie Kolejowe
Image
Image
Image
Image
Image
Image

Lokalizacja
Od ul. Mazowieckiej, pomiędzy ul. Bolesława Śmiałego i Jagiełły, aż do ul. Jagiellońskiej.
 
Historia
Obwałowania Kolejowe powstały w  roku 1875, w wyniku przeniesienia dworca kolejowego na prawy brzeg Nysy Kłodzkiej i wyburzenia dotychczasowych obwarowań zewnętrznych od strony wschodniej.
Kazamaty koszarowe pod bastionami od 1918 r. przeznaczone były na cele magazynowe i gospodarcze.
Po zburzeniu w latach 1910-21 obwałowań nadrzecznych główna linia 5-ciu bastionów wraz z fosą i przeciwstokiem zachowała się jako fragment parkowej zieleni miejskiej

Opis
Obwałowania kolejowe  zaczynały się w postaci wału przeciwstraży nadbrzeżnych wzmocnionego „Baterią Szyjową”. W dalszym przebiegu przecinały go tory kolejowe i śluza ( doprowadzająca wodę do fosy) za którą znajdowały się tworzące front wschodni bastiony XI-X-IX-VIII z trzema kurtynami i bastiony VIII-VII (południowe) z kurtyną przeciętą  przez tory kolejowe.
W północnej kurtynie XI (między bastionami XI i X) znajdowała się poterna furty Bielawskiej, z mostem nad fosą i blokhausem na wylotowym placu broni.
Front bastionowy z wałami dla artylerii i piechoty posiadał liczne trawersy i schrony na wałach i kazamaty pod wałami, przy „dziedzińcach” bastionów.
Całość osłaniała od zewnątrz fosa z drogą ukrytą i niewielkimi placami broni.
Oskarpowania wałów i przeciwstoku oraz mury schronów i kazamatów ceglane wykonane były z cegły.. Całość obsługuje droga forteczna obsadzona drzewami (obecna ulica Bolesława śmiałego) za którą na wprost kurtyny X zachował się magazyn amunicji przykryty nasypem ziemnym.