Co warto zobaczyć
 

Bazylika Mniejsza -Parafia św. Jakuba i Agnieszki. Konsekrowany w 1198r. obecny kształt uzyskał w latach 1401-1430. Posiada najbardziej stromy dach kościelny w Europie. Budowlę, o wysokości  71 m, otacza wieniec 19 kaplic ulokowanych pomiędzy przyporami. W gotyckim wnętrzu 22 kolumny podpierają sklepienie. Na uwagę zasługują liczne nagrobki biskupów z najwspanialszym Baltazara von Promnitz. Kościół spalony w 1945 r., odbudowany w latach 1947 – 58. Potocznie nazywany jest katedrą.

 
 

Dzwonnica kościelna (1474–1516). Wieża o wysokości 43 m. Budowana na wzór dzwonnicy we Wrocławiu przez trzech kolejnych biskupów - Rüdesheima, Rotha i Turzo. Nigdy nieukończona. Spalona w 1945 r. Poddana remontowi mieści obecnie skarbiec eksponujący arcydzieła nyskiego złotnictwa.

 
 

Kościół św. Barbary (1341). Kościół dobudowany do murów miejskich. Prowadzono przy nim szpital-przytułek. Rozbudowany w 1550 r. przez biskupa Baltazara. Na dachu kościoła znajduje się żelazna chorągiewka z herbem biskupa. Od roku 1818 kościół zielonoświątkowy i ewangelicki.

 
 
 

Dwór biskupi. Pierwotnie był to zamek istniejący od 1260 r. Przebudowany w 1459 r. i otoczony zabudowaniami dworu. Zburzony w roku 1842 i zamieniony na warsztaty artyleryjskie. Na murze przy bramie zaznaczono poziomy powodzi, które nawiedzały Nysę. Zachowała się wieża mieszkalna zamku i baszta wraz z fragmentem muru obronnego.

 Pałac Biskupi (1729). Okazała budowla wzorowana na jednym z rzymskich pałaców. Siedziba biskupów wrocławskich do 1810 r. Później siedziba Sądu i Urzędu Katastralnego. Obecnie w budynku znajduje się Muzeum. 
 

 

 

 

Kościół pw. Wniebowzięcia Panny Marii (1692). Zbudowany przez jezuitów, w miejscu średniowiecznej świątyni. Wystrój wnętrza w charakterystycznym stylu jezuickim, tzw. „Del Gesú”. Na frontonie budynku, w niszach, umieszczono drewniane figury jezuickich świętych. W czasach pruskich kościół zamieniono na magazyn paszy.

 
 

„Carolinum” (1669 – 1673).  Dawna reprezentacyjna siedziba zakonu jezuitów. Głównym fundatorem był biskup Karol Ferdynand Waza. Po kasacie zakonu aż do dzisiaj budynek stanowi siedzibę liceum. Przy wejściu znajduje się piękna barokowa brama z herbem Wazów - snopem.

 
 
 

Wieża przybramna Bramy Wrocławskiej (1350 i 1550). Wysokość 33 m. Manierystyczne zwieńczenie z XVII w.

Wieża przybramna Bramy Ziębickiej (1488). Wysokość  42 m. W 1922 roku umieszczono, nad wykutym wtedy wejściem do wieży, figurę kamiennego lwa będącego rzekomo zdobyczą wojenną z Ziębic.

 
 
 

Fontanna Trytona (1700 – 1701). Wzorowana na rzymskiej fontannie dłuta Lorenza Berniniego. Wykonana z marmuru sławniowickiego. Stanowi jeden z  kluczowych zabytków „Śląskiego Rzymu”.

 Dom Wagi Miejskiej (1604). Renesansowy budynek wzorca wag używanych w mieście. Zniszczony celowo przez Armię Czerwoną w 1945 r. Z bogatej dekoracji zachowała się jedynie figura Justycji (Sprawiedliwości) i część polichromii. W narożniku wmurowany pocisk artyleryjski z oblężenia napoleońskiego w 1807 r.
 
 

Kościół bożogrobców pw. Św. Piotra i Pawła. Arcydzieło baroku ze znakomitymi freskami iluzjonistycznymi braci Scheflerów. Z jakiegokolwiek miejsca oglądamy krzyż na sklepieniu, wydaje się on wisieć pionowo – to właśnie kunszt malarstwa iluzjonistycznego. Przepiękne wnętrze  obrazujące żywot Chrystusa z kopią Jego grobu.

 
 

Wieża ratuszowa (1488 –1499). Jedna z najpiękniejszych wież średniowiecza na Śląsku. Pierwotnie miała 95 m wysokości. Zburzona w 1945 roku. Obecna budowla nawiązuje do historycznej i będzie pełnić rolę wieży widokowej. Nieistniejący ratusz zbudowano w XVI wieku. Od połowy XVIII wieku pełnił rolę garnizonowego kościoła protestanckiego, a w latach 1885 – 1914 kościoła starokatolickiego. Następnie rolę hali wystawowej.

 
 

Seminarium św. Anny (1656-1657). Wczesnobarokowa, jezuicka budowla o pięknym rytmie architektonicznym. Na początku XIX wieku mieściła się tutaj fabryka karabinów dla armii pruskiej. Zniszczone w 1945 roku. Po odbudowie siedziba Państwowej Szkoły Muzycznej.

 
 

Budynek Poczty (1905). Piękna budowla w stylu historycyzującym. Na froncie umieszczono liczne symbole, np. czujności - żuraw, tajemnicy - sfinks, nawiązania łączności dookoła Ziemi - glob i uściśnięte dłonie, handlu – Hermes.

 


 

Piękna Studnia – zaliczana do największych skarbów Nysy. Jej kunsztowna barokowa krata została ufundowana przez nyskich mieszczan w 1686 r.

 

 

 
 Dom Macierzysty Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety – Wybudowany został dzięki staraniom bł. Marii Luizy Merkert w latach 1863-65.  

 Dom Komendanta – barokowy budynek. Kiedyś siedziba pruskie komendantury obecnie mieści się tu Państwowe Ognisko Plastyczne.  

 Zespół kamieniczek mieszczańskich - odbudowane ze zniszczeń wojennych, prezentują dawną zabudowę Nysy.  

 Jezioro – zbiornik zaporowy (zalewowy) na rzece Nysa Kłodzka. Świetne warunki do sportów wodnych, plaże piaszczyste, jezioro obfituje w ryby.

 

Jezioro Nyskie

 

 

 

Park Miejski. Powstał w końcu XIX wieku po likwidacji twierdzy. Groble, strumyki, urządzenia do piętrzenia wody są pozostałością urządzeń fortecznych i nieistniejącego młyna prochowego.

 

 

 

Kościół Matki Boskiej Bolesnej - murowany neogotycki budynek, niegdyś należał do zgromadzenia św. Arnolda Janssena, obecnie jest to kościół parafialny prowadzony przez księży werbistów.

 

Plac kościelny i budynek sądu rejonowego